M-e-e P-e-d

โอ๊วววว...

เดี๋ยวนี้โพสท์ย๊ากยาก ...

เฮ้อ!!

ช่วงชีวิตวัยหนุ่ม ใบหูกวางหน้าแล้งเหลืองกรอบร่วงปลิด มิแยแสชะตากรรม

กระเป๋าเดินทางซอมซ่อ ทะเลไม่เห็นฝั่ง ภูเขาไม่เห็นยอด นกแสงตะวันเจื้อยแจ้ว บทเพลงแสวงหา
นำทางเรามายังลำธารเล็กๆกลางป่า

บางคนใกล้ชิด..ทว่าห่างไกล บางคนไม่รู้จัก ...กลับคล้ายจับต้องจิตวิญญาน

ระวังหนังสือในเป้ให้ดีล่ะ อย่าให้มันเปียกน้ำตอนลุยข้ามลำธาร เราจะผูกเปลอ่านกันที่สันทรายข้างหน้า

ให้ลำธารไหลเซาะจิตวิญญานวัยหนุ่มของเรา ใช่..เราจะเติบโตขึ้น สักวัน.. เมื่อนิยามคำว่า กบฏ ของเราเปลี่ยนไป ....เพราะเราเติบโตขึ้น

แต่เรารู้ว่า...หลังขึ้นมาจากลำธารแห่งนี้
ภายในของเรา..ได้สัมผัสกับบางสิ่งบางอย่าง.. ที่ได้เปลี่ยนความหมายของความเป็นตัวเรา..ไปตลอดกาล

ไม่ว่าเราจะเป็นข้าราชการ ....ที่ใบหน้าขึ้งเครียด เป็นพ่อค้าที่จดจ่ออยู่กับบัญชีตรงหน้า เป็นชาวสวนที่ร่างกายแกร่งแกร็น เป็นนักเขียนที่กำลังครุ่นคิดอยู่หลังถ้วยกาแฟหอมกรุ่น เป็นนักการเมืองบนรถคันหรู

แต่เรารู้ดีว่า.... ใบหูกวางจะระบัดบานอีกครั้ง..หลังร่วงโรย

                                                   น้าหมู หลุดโลก

*รำลึกถึงการอ่านงานเขียนของ กนกพงษ์ สงสมพันธ์ ในช่วงวัยแสวงหา

พี่พินิจ นิลรัตน์ ...(ผู้เคยทำประหนึ่งไม่รู้จักท่านหมี่ แบบขำๆ 55+)

กะจะลากมาเป็นสมาชิกบอร์ดให้จงได้ (ต้องสอนท่านเล่นอินเทอร์เน็ตอย่างเป็นทางการก่อน) 55+

สวัสดีกวีหนุ่ม ห่างหายไปก็หลายเพลา หวังว่าท่านคงสบายขายบะหมี่ได้ทีเป็นล้านล้าน คิดถึงท่านอีกทีก็ด้วยเหตุระเบิดที่หาดใหญ่นั่นเทียว หวังว่าท่านคงไม่โดนหางเลขกะเขานะพระเจ้าข้าฯ...สาธุ  อมิตาพุทธ อาเมน...

ก็เซริทมาเรื่อย ๆ ค่ะ.. ตั้งแต่ดอกฝัน..อะไรต่อมิอะไร จนมาเจอเว็บ

ลงชื่อไว้ซะหน่อย เผื่อคราวหน้ามาอีก เจ้าบ้านจะได้ เตรียมบะหมี่ไว้ต้อนรับ

สวัสดีครับคุณหม่เป็ดฯ เพิ่งจะได้แวะมาทักทาย มาจากเว็บไทยไร้เตอร์ครับ

เข้ามามีไรเป็นได้เศร้าใจทุกที

ตู๋เอง แวะมาเซ็นต์ชื่อที่สมุดเยี่ยมครับ !!

หมี่ อย่าหักโหมนะเว้ย เดี๋ยวเพลีย

ยืนหน้าหม้อนาน ๆ อาจขาสั่นได้ 55555555