M-e-e P-e-d

ใครจะคิดว่าเราสองคนเป็นคู่ขาไหมวะเนี่ย


ที่สว่งให้ก็ด้วยเหตุผลว่าน้องเอ้เฝ้าบอร์ดอยู่ประจำมากกว่าใครอื่น นั่น 1

อีก 1  ก็คือ เห็นความตั้งใจของน้องเอ้ในการอ่านและการเขียนว่ามีพอสมควร

อีก 1 นั้นก็คือเพราะเราเล่นด้วยกันมาตั้งกะหลุดโลก จากน้องเอ้อีหงิก จนมาเป็น อตชห. พี่หมี่ยังไม่เคยส่งหนังสือให้อ่านสักกะเล่มเลย

จริงๆอยากส่งให้อีกหลายๆๆๆๆๆคนมากที่เล่นบอร์ดนี้ ไม่ว่าหญิง,น้ำพี้,หรือกระทั่งน้องใหม่ ณิศตะ(มึงไม่ลองจีบดูละน้องเอ้) หรือเจ้าปรางกับเจ้าด๊ะ ที่เห็นตั้งแต่เด็กคู่นี้เรียนม.ปลาย และอีกหลายคน

แต่เนื่องจากหนังสือที่ได้รับมีจำนวนจำกัดมาก จึงจำเป็นต้องคัดรายชื่อแล้วส่งให้ได้เท่าที่มี  ส่วนคนอื่นทั้งที่เอ่ยชื่อและไม่ได้เอ่ยนามนั้น  ต้องขอโทษด้วยจริงๆครับ นิยายเล่มนี้ลิขสิทธิ์เป็นของมูลนิธิสดศรี สฤษดิ์วงษ์ 1 ปี หลังจากนั้นก็จะตกเป็นของนักเขียนตามเดิม  หากมี สนพ. จัดการพิมพ์ให้อีก จะจัดส่งไปให้แน่นอนครับ

ตอนนี้ต้องขอโทษจริงๆที่มอบให้เป็นที่ระลึกได้ไม่ทั่วถึง

ที่นีร้างก็ไม่เป็นไรหรอก เหลือแต่พวกเราคุยกันไม่กี่คนก็ไม่เป็นไร เป็นบอร์ดเบาๆเฮฮาบ้าๆบอๆกันไปตามประสา แต่คนเข้าอ่านก็เยอะอยู่นะ

ดีแล้วล่ะหญิงที่มันร้างๆยังงี้ กระหนุงกระหนิงกันแค่นี้ น่ารักออก