M-e-e P-e-d

ยอกรประณมแล้วก้มเกล้า โค้งทรงลงราบเพื่อกราบเท้า ถวายเจ้ากำเนิดลูกเกิดมา เป็นตัวเป็นตนเป็นคนดี จึงศรีจึงศักดิ์รักษา ถึงเลวก็มิทรามจนต่ำช้า บูชาค่ามนุษย์จนสุดใจ เพราะแม่อบรมและบ่มเพาะ อีกเพราะคุณคุ้มจนคุ้มใหญ่ จึงเป็นคนข้นเข้มเมื่อเต็มวัย ถึงไพร่ก็ใจเป็นไทแท้ เดินดินเยี่ยงสัตว์สัญชาติคน ตามหนทางก้าวแห่งเท้าแม่ มองโลกรับรู้ดูแล มองแม้แผลโลกโศกทุกข์ ปรกเกล้าปรกกระหม่อมเถิดจอมเกล้า แม่เจ้าแม่ขวัญเรืองสุก ส่ำสัตว์ดิรัจฉานพาลยุค มันลุกขึ้นล่มจะล้มมัน เป็นศรีเป็นมงคลเจิมมนต์เถิด ลูกเปิดบายศรีสู่ขวัญ ถวายแล้วแม่ศรีชีวัน มิ่งมั่นขวัญเกล้าเจ้าแด หมอบราบกราบเท้าเกล้าก้ม ระงมระเบ็งเซ็งแซ่ หึ่งโห่มโหรีปี่แตร ถวายแม่เป็นเจ้าแทบเท้าเอย

มติชนสุดสัปดาห์  กันยายน ๒๕๔๙